نقش روش های تدریس فعال در افزایش درک مفهومی دانش آموزان در درس علوم تجربی

درک مفهومی عمیق در درس علوم تجربی، سنگ بنای سواد علمی و تفکر انتقادی در دانش آموزان محسوب می شود. با این حال، شواهد حاکی از آن است که روش های تدریس سنتی مبتنی بر انتقال صرف اطلاعات، اغلب در دستیابی به این هدف ناکام مانده و منجر به یادگیری سطحی و فراموش شدنی می شوند. این مقاله مروری کتابخانه ای با هدف بررسی نقش روش های تدریس فعال در ارتقاء درک مفهومی دانش آموزان در درس علوم تجربی نگاشته شده است. یافته های حاصل از بررسی پیشینه پژوهشی نشان می دهد که روش هایی نظیر یادگیری مبتنی بر پرسشگری، یادگیری مبتنی بر حل مسئله، یادگیری مشارکتی و پروژه محور، با درگیر کردن فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری، ایجاد فرصت برای ساخت دانش، تحلیل، استدلال و به کارگیری مفاهیم در موقعیت های واقعی، به طور معناداری در افزایش عمق درک مفاهیم علمی، تقویت تفکر انتقادی و مهارت های حل مسئله موثر هستند. این روش ها همچنین به کاهش کج فهمی ها و افزایش انگیزه و علاقه دانش آموزان به درس علوم کمک می کنند. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت گذار از پارادایم های آموزشی سنتی به سمت الگوهای فعال و دانش آموزمحور تاکید دارد و پیشنهاداتی کاربردی برای معلمان، برنامه ریزان درسی و سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، درک مفهومی ، علوم تجربی ، دانش آموزان ، یادگیری فعال