بررسی نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی

یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، تحولی اساسی در فرآیند آموزش و یادگیری دانش آموزان ایجاد کرده است. این رویکرد با بهره گیری از سامانه های هوشمند، امکان شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، تطبیق محتوا با نیازهای فردی و افزایش تعامل یادگیرندگان با محیط آموزشی را فراهم می سازد. نگرش دانش آموزان نسبت به این نوع یادگیری نقش تعیین کننده ای در میزان پذیرش، اثربخشی و پایداری استفاده از فناوری های هوش مصنوعی در محیط های آموزشی دارد. نگرش مثبت می تواند منجر به افزایش انگیزش، مشارکت فعال و یادگیری عمیق تر شود، در حالی که نگرش منفی ممکن است مقاومت در برابر استفاده از این فناوری ها و کاهش اثربخشی آموزشی را به دنبال داشته باشد. پژوهش های اخیر نشان می دهند برخی دانش آموزان نگرانی هایی در زمینه وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش تفکر انتقادی، تهدید استقلال یادگیری و مسائل اخلاقی مرتبط با استفاده از داده های آموزشی مطرح می کنند. این نگرانی ها نشان دهنده ضرورت طراحی چارچوب های آموزشی آگاهانه و هدایت شده برای بهره گیری مسئولانه از هوش مصنوعی در آموزش است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی به بررسی نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی می پردازد و تلاش می کند ابعاد مختلف این نگرش ها، شامل مزایا، چالش ها و پیامدهای آموزشی را مورد تحلیل قرار دهد. نتایج این بررسی می تواند راهنمایی موثر برای معلمان، سیاست گذاران آموزشی و طراحان برنامه های درسی در جهت استفاده هدفمند و اثربخش از هوش مصنوعی در نظام های آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی ، نگرش دانش آموزان ، پذیرش فناوری ، یادگیری شخصی سازی شده ، چالش های آموزشی