الگوهای کمال گرایی والدین و ارتباط آن با موفقیت تحصیلی و استرس دانش آموزی

کمال گرایی به عنوان یکی از سازه های مهم شخصیت، در دهه های اخیر توجه گسترده ای را در حوزه روان شناسی تربیتی و خانواده به خود جلب کرده است. در این میان، کمال گرایی والدین به عنوان الگویی اثرگذار، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش ها، هیجانات و رفتارهای تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. والدینی که استانداردهای بسیار بالا و گاه غیرواقع بینانه ای برای فرزندان خود تعیین می کنند، می توانند به طور هم زمان زمینه ساز پیشرفت تحصیلی و یا افزایش استرس، اضطراب و فرسودگی تحصیلی شوند. هدف مقاله مروری حاضر، تحلیل نظام مند الگوهای کمال گرایی والدین و بررسی ارتباط آن با موفقیت تحصیلی و استرس دانش آموزان است. در این مطالعه، با مرور پژوهش های داخلی و خارجی، ابعاد سازگارانه و ناسازگارانه کمال گرایی والدین و پیامدهای آن بر عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های مرور نشان می دهد که کمال گرایی سازگارانه والدین می تواند از طریق افزایش انگیزش، خودتنظیمی و پشتکار تحصیلی، به بهبود عملکرد آموزشی دانش آموزان منجر شود، در حالی که کمال گرایی ناسازگارانه اغلب با افزایش استرس تحصیلی، اضطراب عملکرد، کاهش عزت نفس و افت انگیزه در دانش آموزان همراه است. در نهایت، مقاله بر ضرورت آگاهی بخشی به والدین و طراحی مداخلات تربیتی و روان شناختی برای تعدیل انتظارات کمال گرایانه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی والدین ، موفقیت تحصیلی ، استرس تحصیلی ، سلامت روان ، دانش آموزان