تربیت دینی از زبان معلمان و مربیان

یکی از منابع تعیین کننده بایدها و نبایدها، هدفها و غایتهای آموزشی دین است و طبعا چون جامعه ایران جامعه ای مذهی و مسلمان است این اهداف را باید اسلام تعیین کند. در این بین حوزه ها و روحانیون باید نقش ارزشگذاری و جهت دهی را داشته باشند و دانشگاهها ذیل این ارزشهای غایی و با عنایت به این جهت گیری های کلی به فعالیتهای عملی و شغلی بپردازند. چون حوزه های علمیه و روحانیون؛ متولیان اصلی استنباطات و برداشتهای دینی اند، طبعا این وظیفه ی آنان است که با توجه به توسعه ی قلمروی کاری و معرفتی خود ارزشهای غایی و جهت های کلی تعلیم و تربیت را استنباط و اخراج کنند و در اختیار دانشگاه و دانشگاهیان قرار دهند.تربیت دینی و مذهبی از مهم ترین و اساسی ترین جنبه های تعلیم و تربیت است که از نهاد خانواده آغاز می شود و در مدارس و دیگر ارگان های آموزشی ادامه می یابد؛ یکی از معمول ترین شیوه های آموزش و پرورش اعتقادات مذهبی، بیان آن ها از زبان معلمان و مربیان است، زیرا کودک با معلم یا مربی، بهتر و راحت تر ارتباط برقرار می کند و تاثیر نقش این افراد، در روحیه و ذهن بشر غیر قابل انکار است. با توجه به نقش مهمی که معلمان در تربیت دینی دانش آموزان دارند، هرگاه از تربیت دینی دانش آموزان و کامیابی یا ناکامی آموزش و پرورش در این زمینه سخن به میان می آید، نگاه ها متوجه معلمان می شود. در این مقاله سعی شده است تا نقش معلمان در تربیت دینی بررسی شود.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، تربیت دینی ، معلم ، دانش آموزان