بررسی ارتباط نقش معلم در استفاده از روش های تدریس نوین و یادگیری دانش آموزان

تحولات شتابان علمی، فناوری و اجتماعی در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش های نوینی مواجه ساخته و ضرورت بازنگری در نقش معلم و شیوه های تدریس را بیش از پیش برجسته کرده است. در این میان، روش های تدریس نوین به عنوان رویکردهایی مبتنی بر یادگیری فعال، مشارکتی و معناگرا، جایگاه ویژه ای در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان یافته اند. نقش معلم در انتخاب، طراحی و اجرای این روش ها، نقشی تعیین کننده و محوری است؛ به گونه ای که میزان موفقیت روش های نوین تدریس تا حد زیادی به نگرش، مهارت و توانمندی معلم وابسته است. این مقاله با هدف بررسی ارتباط نقش معلم در استفاده از روش های تدریس نوین و یادگیری دانش آموزان نگاشته شده و تلاش دارد ابعاد مختلف این ارتباط را تبیین کند. یافته های مطالعات نشان می دهد که معلمانی که از روش های نوین مانند یادگیری فعال، آموزش مبتنی بر حل مسئله و فناوری های آموزشی بهره می گیرند، زمینه یادگیری عمیق تر، پایدارتر و معنادارتر را برای دانش آموزان فراهم می کنند. همچنین این روش ها موجب افزایش انگیزش تحصیلی، مشارکت فعال و توسعه مهارت های شناختی و فراشناختی دانش آموزان می شود. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که نقش معلم در استفاده آگاهانه و هدفمند از روش های تدریس نوین، عاملی کلیدی در بهبود یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش است.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، روش های تدریس نوین ، یادگیری دانش آموزان