بررسی اثر ترکیبی اموزش مبتنی بر پروژه؛یادگیری فعال و مهارت های حل مسئله بر نوآوری و موفقیت تحصیلی

در عصر حاضر، نظام های آموزشی با چالش های پیچیده ای روبرو هستند که نیازمند گذار از روش های سنتی به رویکردهای نوین و دانشجو-محور می باشد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل اثرات ترکیبی سه متغیر کلیدی آموزش مبتنی بر پروژه، یادگیری فعال و مهارت های حل مسئله بر ارتقای نوآوری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان است. این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به تبیین سازوکارهایی می پردازد که از طریق آن، تعامل میان این عوامل می تواند منجر به عمق بخشیدن به فرآیند یادگیری و افزایش خلاقیت شود. یافته های نظری و شواهد موجود نشان می دهند که آموزش مبتنی بر پروژه، بستری عملی برای به کارگیری مهارت های حل مسئله فراهم می آورد و یادگیری فعال، انگیزه درونی را برای مشارکت در فرآیند یادگیری افزایش می دهد. زمانی که این دو روش در کنار تقویت مهارت های حل مسئله به کار گرفته شوند، یادگیرندگان نه تنها محتوای درسی را عمیق تر درک می کنند، بلکه توانایی نوآوری و ارائه راه حل های خلاقانه برای مسائل واقعی را نیز کسب می کنند. این هم افزایی مستقیما بر موفقیت تحصیلی تاثیر مثبت می گذارد، زیرا دانش آموزان درگیر یادگیری معنادار شده و مهارت های زندگی را نیز همزمان با آموختن دروس توسعه می دهند. در نهایت، نتایج این پژوهش بیانگر آن است که ادغام استراتژی های آموزش مبتنی بر پروژه و یادگیری فعال با تمرکز بر مهارت های حل مسئله، یک مدل جامع برای تربیت نیروی انسانی خلاق و موفق است. پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان درسی با گنجاندن این مولفه ها در سرفصل های درسی، زمینه را برای شکوفایی استعدادها و افزایش بهره وری نظام آموزشی فراهم آورند تا اهداف بلندمدت توسعه و پیشرفت محقق گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پروژه ، یادگیری فعال ، مهارت های حل مسئله ، نوآوری ، موفقیت تحصیلی