شناخت مهم ترین عوامل موثر در ایجاد حس تعلق دانش آموزان به مدرسه

مدرسه به عنوان سازمان یادگیرنده، محل رشد استعدادها و توانمندی های مدیران، معلمان، دانش آموزان و اولیای آنهاست. مدرسه اگر ایستا، غم زده و میرنده باشد دانش آموزان به جای نشاط و طراوت و شادابی، انزجار و به جای مهربانی و عشق ورزی، حسادت و کینه توزی را می آموزند. در مدرسه پویا، امید به زندگی، موفقیت و کنجکاوی، شادی و طراوت تحصیلی، برانگیزنده و تحقیق دهنده استعدادها و نیازهای فطری و مقتضیات آتی دانش آموزان است. اگر مبالغه نشود می توان گفت بسیاری از آشفتگی ها در جوامع معاصر،به عدم پای بندی جوامع به یک نظام هماهنگ ارزشی، که افراد را به سوی رفتارهای دقیق و ویژه سوق می دهد بر می گردد. تربیت یک کوشش اخلاقی است. هنگامی که ارزش های دوستی ، همکاری و تعاون و مسئولیت پذیری ،صبوری ،جدی گرفته می شوند، مدرسه به عنوان بهترین محیط برای یادگیری و روابط دوستانه به شمار می آید. وقتی که برنامه ی درسی زاید و تکراری وجود ندارد و فقط نکات اساسی مطرح می شود، دانش آموزان فرصت تفکر در آن چه را که می آموزند، به دست می آورند. آن ها معنی و مفهوم واهمیت آن چه را که می آموزند، به خوبی درک می کنند و این موجب می شود که دانش آموزان به مدرسه و کلاس درس علاقه پیدا کنند و احساس تعلق خاطر و وابستگی به مدرسه را درخود رشد دهند.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی ، بسترهای تربیتی ، علاقه به مدرسه ، توانمندی دبیران