بررسی رابطه اضطراب امتحان با عملکرد تحصیلی

اضطراب امتحان یکی از مسائل روان شناختی رایج در محیط های آموزشی است که می تواند عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان اضطراب امتحان و عملکرد تحصیلی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه در ایران می باشد. نمونه گیری به روش تصادفی انجام شد و داده ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب امتحان و عملکرد تحصیلی جمع آوری شد. یافته های پژوهش نشان داد که اضطراب امتحان رابطه منفی و معناداری با عملکرد تحصیلی دارد؛ به طوری که افزایش سطح اضطراب با کاهش کیفیت یادگیری و نمرات تحصیلی همراه است. علاوه بر این، عوامل میانجی مانند خودکارآمدی، مهارت های مقابله ای و انگیزش تحصیلی می توانند اثرات منفی اضطراب را کاهش دهند و عملکرد تحصیلی را ارتقا دهند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که آموزش مهارت های مقابله ای، مدیریت هیجانات و ایجاد محیط حمایتی می تواند به کاهش اضطراب امتحان و بهبود عملکرد تحصیلی کمک کند. همچنین حمایت خانواده و فراهم کردن فضای آموزشی مثبت از دیگر عوامل موثر در کاهش اضطراب و ارتقای کیفیت یادگیری است. این مطالعه اهمیت شناخت عوامل فردی، اجتماعی و محیطی مرتبط با اضطراب امتحان را برجسته می سازد و به ارائه راهکارهای کاربردی برای معلمان، والدین و مشاوران آموزشی می پردازد.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، عملکرد تحصیلی ، خودکارآمدی ، مهارت های مقابله ای ، انگیزش تحصیلی