جایگاه معلم در نظام های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی

با گسترش سریع هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، ساختارها، روش ها و نقش های سنتی آموزش دستخوش تحولات اساسی شده اند. یکی از مهم ترین عناصر این تحول، جایگاه معلم در نظام های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی است. اگرچه فناوری های هوشمند امکان آموزش شخصی سازی شده، ارزشیابی دقیق و دسترسی گسترده به منابع یادگیری را فراهم کرده اند، اما همچنان نقش انسانی معلم در هدایت فرآیند یاددهی–یادگیری، پرورش ابعاد عاطفی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان، غیرقابل جایگزین است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات پیشین، به بررسی جایگاه معلم در نظام های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی می پردازد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که هوش مصنوعی بیش از آنکه جایگزین معلم باشد، ابزاری برای توانمندسازی او محسوب می شود و می تواند بسیاری از وظایف تکراری را کاهش داده و فرصت تمرکز بر نقش های تربیتی و تعاملی را فراهم آورد. در این نظام ها، معلم از انتقال دهنده صرف محتوا به تسهیل گر یادگیری، مربی و هدایت گر فرایندهای شناختی و اجتماعی ارتقا می یابد. همچنین، موفقیت به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش، وابستگی زیادی به سطح آمادگی، نگرش و مهارت های حرفه ای معلمان دارد. در نهایت، هم افزایی میان ظرفیت های هوش مصنوعی و نقش انسانی معلم، می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت آموزش و تحقق اهداف جامع تعلیم و تربیت باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، جایگاه معلم ، نظام های آموزشی ، یاددهی–یادگیری