یادگیری الکترونیکی در بستر آموزش مجازی

فضای مجازی با وجود رغبت کاربران به استفاده از آن، در مواقع یاددهی و آموزش برای نوجوان جذابیت چندانی ندارد و ممکن است هنگام تدریس معلم دانش آموزان حاضر در کلاس در سایت های دیگر مشغول گفت وگوهای دوستانه با یکدیگر باشند. اینجاست که رسالت مهم معلمان در فضای مجازی آشکارتر می شود. معلم باید بتواند با ایجاد خلاقیت و تحول در آموزش های غیرحضوری، فضایی نشاط انگیز و مطلوب را برای دانش آموزان فراهم نماید؛ به طوری که آن ها برای حضور داوطلبانه و مشتاقانه در کلاس درس وی لحظه شماری کنند. در این میان، لازم است نحوه ارتباط و رفتار معلم در همین مورد به طور مجزا بررسی گردد. خوشایند بودن یک رفتار و لذت بردن از آن و اجتناب از امور ناخوشایند سبب میل به انجام دادن آن رفتار می شود. این موضوع یکی از عوامل انگیزشی تغییر رفتار در دیگران است . آنچه در این بین اهمیت دارد کیفیت بخشی به آموزش های مجازی است .یادگیری الکترونیکی در بستر آموزش مجازی و در ارتباط با مفاهیم گوناگونی که از سویی به مفهوم یادگیری و از سویی به مفهوم فناوری یا الکترونیکی بودن دلالت دارند فهمیده می شود. مفاهیمی چون پداگوژی، تربیت، آموزش رسمی و آموزش غیررسمی و تدریس، تلقین، دروغ، تبلیغ، مهارت های آموزشی، شرطی سازی، ارعاب و تنبیه بدنی را می توان مستقیما به یادگیری(چیرگی، تجربه) مرتبط دانست و مفاهیمی چون برخط، اینترنت، وب، کامپیوتر و سیار و غیره را می توان مستقیما به فناوری یا الکترونیکی بودن یادگیری مرتبط کرد، مفاهیمی که از ترکیب این دوسو وجود دارد عبارتند از یادگیری تماسی(مکانی/چهره به چهره) ، یادگیری از راه دور، یادگیری الکترونیکی، برخط، سیار و یادگیری از راه دور براساس مکاتبه. پژوهش حاضر قصد دارد با وسیله تحلیل مفهومی یادگیری الکترونیکی و شبکه معنایی صورت گرفته است تا تصویر روشن تری را از این مفهوم به نمایش بگذارد و با نگاه به پژوهش های گذشته وضوح بیشتری به این مفهوم ببخشد و لایه های جدیدی را نسبت به پژوهش های گذشته برای این مفهوم نمایان کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، یادگیری الکترونیکی ، آموزش مجازی ، اینترنت.