تحلیل تاثیر فناوری های آموزشی بر پیشرفت درسی و انگیزش تحصیلی فراگیران

گسترش شتابان فناوری های آموزشی در سال های اخیر، چشم اندازهای تازه ای را پیش روی نظام های آموزشی قرار داده و شیوه های سنتی یاددهی-یادگیری را با رویکردهای نوآورانه و تعاملی پیوند داده است. این فناوری ها با فراهم کردن امکان دسترسی گسترده به منابع یادگیری، تنوع بخشی به روش های ارائه محتوا و ایجاد محیط های یادگیری پویا، می توانند نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزش ایفا کنند. در چنین بستری، توجه به پیشرفت درسی و انگیزش تحصیلی فراگیران به عنوان دو مولفه اساسی موفقیت آموزشی، اهمیتی دوچندان می یابد؛ چرا که یادگیری پایدار نه تنها به انتقال دانش، بلکه به درگیری شناختی و عاطفی یادگیرندگان وابسته است. اهمیت و ضرورت بررسی این موضوع از آنجا ناشی می شود که استفاده ناآگاهانه یا سطحی از فناوری های آموزشی ممکن است به نتایج مورد انتظار منجر نشود و حتی موجب کاهش تمرکز یا افت انگیزش شود. از سوی دیگر، نبود چارچوب تحلیلی منسجم برای تبیین سازوکار اثرگذاری این فناوری ها، تصمیم گیری های آموزشی را با ابهام مواجه می سازد. بیان مسئله این پژوهش بر این محور استوار است که علی رغم گسترش کاربرد ابزارها و محیط های فناورانه در آموزش، هنوز درک روشنی از چگونگی تاثیر آن ها بر پیشرفت درسی و انگیزش تحصیلی فراگیران وجود ندارد و یافته های موجود گاه پراکنده و ناهمگون اند. این ابهام، ضرورت انجام پژوهشی توصیفی را برجسته می سازد تا با نگاهی تحلیلی، ابعاد مختلف این تاثیرگذاری روشن شود و زمینه برای بهره برداری هدفمند و اثربخش از فناوری های آموزشی در راستای ارتقای یادگیری و انگیزش فراهم آید.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی ، پیشرفت درسی ، انگیزش تحصیلی ، یاددهی-یادگیری ، کیفیت آموزش.