کاربردهای هوش مصنوعی در تشخیص ودرمان اختلالات یادگیری در دانش اموزان

در دهه اخیر، هوش مصنوعی به عنوان پارادایمی جدید در حوزه آموزش دانش آموزان با اختلالات یادگیری ظهور کرده است. این پژوهش با روش مرور نظام مند، به بررسی ۴۵ مطالعه معتبر در زمینه کاربردهای هوش مصنوعی در اختلالات یادگیری طی پنج سال گذشته پرداخته است. یافته ها نشان می دهد فناوریهای هوشمند در چهار سطح کلان تحول آفرین بوده اند:۱- تحول در تشخیص: • سیستمهای تشخیص خودکار با دقت ۹۴% در شناسایی نارساخوانی • الگوریتمهای پیشبینیکننده که ۶ ماه زودتر از روشهای متداول اختلالات را شناسایی می کنند • ابزارهای غربالگری هوشمند با هزینه ۷۰% کمتر۲- شخصیسازی درمان: • دستیاران هوشمند آموزشی که محتوا را با ۹۲% تطابق با نیاز یادگیرنده تولید میکنند • سیستم های تطبیقی که به طور پویا سختی تمرینات را تنظیم میکنند • بازیهای آموزشی هوشمند با قابلیت تنظیم براساس نقاط قوت و ضعف دانش آموز۳- حمایتهای تخصصی: • ربات های گفتاردرمانگر برای اختلالات زبانی • محیطهای واقعیت مجازی برای بهبود توجه و تمرکز • نرمافزارهای تبدیل گفتار به متن با دقت ۹۸% برای دانشآموزان ناتوان در نوشتن۴- پشتیبانی از معلمان: • سیستمهای توصیهگر محتوای آموزشی ویژه • پنل های تحلیلی برای نظارت بر پیشرفت دانشآموزان • ابزارهای تولید خودکار گزارشات پیشرفت تحصیلینتیجه گیری کلیدی: پیاده سازی هوش مصنوعی در این حوزه موجب افزایش ۵۲% در سرعت یادگیری، کاهش ۴۵% در افت تحصیلی و بهبود ۶۸% در خودباوری دانشآموزان شده است. با این حال، چالشهایی مانند نیاز به زیرساخت، ملاحظات اخلاقی و سازگاری فرهنگی نیازمند توجه اند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، اختلالات یادگیری ، تشخیص زودهنگام ، آموزش شخصی سازی شده ، فناوریهای کمک آموزشی