اثرات فناوری های هوش مصنوعی بر توسعه تفکر خلاق و انتقادی دانش آموزان

جامعه امروز با چالش عمیقی در حوزه تربیتی روبه روست؛ از یک سو شکاف روزافزون میان نسل ها و ضعف مهارت های ارتباطی به چشم می خورد و از سوی دیگر ضرورت آموزش ارزش های اخلاقی در عصر دیجیتال بیش از پیش احساس می شود. این پژوهش به بررسی این مسئله اساسی می پردازد که چگونه هوش مصنوعی می تواند به عنوان راهبردی نوین در خدمت ارتقای مهارت های بین فردی و درونی سازی ارزش های اخلاقی دانش آموزان قرار گیرد. اهمیت این مطالعه در شرایطی مضاعف می شود که نظام های سنتی تربیتی غالبا در مواجهه با چالش های پیچیده ارتباطی عصر حاضر با محدودیت های جدی روبه رو هستند.در این تحقیق، با بهره گیری از روش ترکیبی (تحلیل کیفی و پژوهش پیمایشی) و با نمونه گیری از ۲۰۰۰ دانش آموز در سطح ملی، به بررسی اثربخشی چهار راهکار کلیدی می پردازیم: ۱) سیستم های شبیه سازی اجتماعی هوشمند ۲) مربیان مجازی آموزش اخلاق ۳) بازخوردهای تعاملی مبتنی بر الگوی رفتار مطلوب ۴) بازی های جدی اخلاق محور. نتایج اولیه حاکی از آن است که استفاده هدفمند از این فناوری ها می تواند تا ۴۵‪%‬ در بهبود مهارت های ارتباطی و ۳۸‪%‬ در درک ارزش های اخلاقی موثر باشد.مهم ترین چالش پیش رو در این مسیر، ضرورت ایجاد توازن میان بهره گیری از فناوری و حفظ عناصر انسانی تربیت است، به گونه ای که دستگاه ها جایگزین انسان نشوند، بلکه در خدمت تقویت ارتباطات انسانی قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

مربیگری هوش مند ، مهارت های اجتماعی ، اخلاق دیجیتال ، یادگیری تعاملی ، فناوری های پرورشی