هوش مصنوعی به عنوان مربی اخلاق: فرصت ها و چالش های آموزش ارزش های اخلاقی در نظام آموزشی

در عصر تحول دیجیتال، هوش مصنوعی در آستانه تبدیل شدن به بازیگری کلیدی در عرصه تربیت اخلاقی دانش آموزان قرار گرفته است. این پژوهش به بررسی نقش نوظهور هوش مصنوعی به عنوان مربی اخلاق در نظام های آموزشی می پردازد و پیچیدگی های اخلاقی و کارکردی این تحول را تحلیل می کند. اهمیت این مطالعه در پرتو دو تحول اساسی آشکار می شود: اول، نیاز مبرم به روش های نوین تربیت اخلاقی در محیط های آموزشی که با چالش های فزاینده ای مواجه اند و دوم، ظرفیت بی سابقه هوش مصنوعی در شخصی سازی و تعمیق فرآیند یادگیری ارزش های اخلاقی. محور اصلی این مقاله بررسی این تنش بنیادین است که چگونه می توان بین کارآمدی فناورانه هوش مصنوعی و ظرافت های انسانی تربیت اخلاقی توازن ایجاد کرد. پژوهش حاضر با روش کیفی و با مطالعه موردی پنج سیستم هوش مصنوعی تربیتی، نشان می دهد که این فناوری ها از طریق طراحی سناریوهای تعاملی، شبیه سازی موقعیت های اخلاقی و ارائه بازخورد فوری، می توانند فرصت های بی نظیری برای درونی سازی ارزش ها ایجاد کنند. با این حال، چالش های جدی مانند سوگیری های الگوریتمی، محدودیت های درک انسانی و خطر مکانیکی شدن تربیت، نیازمند راهکارهای هوشمندانه اند. یافته ها حاکی از آن است که تلفیق هوشمندانه ظرفیت های هوش مصنوعی با بینش های تربیتی سنتی می تواند الگویی نوین از "تربیت دیجیتال-انسانی" خلق کند که هم پاسخگوی نیازهای عصر حاضر باشد و هم از گوهر اصیل تربیت اخلاقی محافظت نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی تربیتی ، مربیگری اخلاقی ، آموزش ارزش ها ، فناوری های آموزشی ، نظام های یادگیری هوشمند