نقش مشارکت فعال دانش آموزان در بهبود کیفیت آموزش کلاس درس

گذار از پارادایم سنتی آموزش مبتنی بر انتقال یک سویه اطلاعات به الگوی مدرن یادگیری سازنده گرا و دانش آموزمحور، مستلزم بازتعریف بنیادین جایگاه فراگیر در فرآیند تعلیم و تربیت است؛ در این بازتعریف، مشارکت فعال دانش آموز نه به عنوان یک انتخاب فرعی یا تکنیک تکمیلی، بلکه به مثابه شالوده مفهومی و عملی کیفیت بخشی به آموزش شناخته می شود. این پژوهش کیفی-تحلیلی، با هدف واکاوی عمیق ابعاد، سازوکارها و پیامدهای ناشی از درگیرسازی فعالانه دانش آموزان در بطن فرآیند یاددهی-یادگیری انجام شده است. یافته ها آشکار می سازد که مشارکت فعال که فراتر از صرف حضور فیزیکی یا پاسخگویی انفرادی، شامل درگیری عاطفی، شناختی و رفتاری هدفمند در فعالیت های معناساز است، به عنوان یک موتور محرکه پویا، کیفیت آموزش کلاس درس را از طریق ارتقای عمق پردازش اطلاعات، غنی سازی تعاملات اجتماعی، شخصی سازی مسیرهای یادگیری و تقویت خودراهبری تحصیلی متحول می سازد. چنین مشارکتی، کلاس درس را از یک فضای ایستای تحمیل گر به یک «کارگاه زنده تعامل» تبدیل می کند که در آن دانش ساخته، نقد و بازسازی می شود. در این مقاله، پس از تشریح لایه های مفهومی مشارکت فعال، مکانیسم های تاثیر آن بر بهبود شاخص های کیفی آموزش، موانع ساختاری-فرهنگی موجود، و راهکارهای کاربردی مبتنی بر تجارب بین المللی ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

بهبود کیفیت ، کلاس درس ، یادگیری