بررسی اثربخشی راهبردهای تدریس مشارکتی میان معلمان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی راهبردهای تدریس مشارکتی بر عملکرد حرفه ای معلمان دوره ابتدایی بود. با توجه به نقش کلیدی معلمان در کیفیت فرایند آموزش و ضرورت حرکت از الگوهای فردمحور به سمت رویکردهای تعاملی، این پژوهش تلاش کرد میزان تاثیر تدریس مشارکتی را بر بهبود همکاری حرفه ای و کیفیت تدریس معلمان بررسی کند. نوآوری پژوهش در تمرکز بر تدریس مشارکتی به عنوان یک راهبرد سازمان یافته توسعه حرفه ای معلمان و بررسی تجربی اثربخشی آن در محیط واقعی مدارس ابتدایی است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان دوره ابتدایی بود که از میان آنان ۴۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه آموزشی تحت آموزش راهبردهای تدریس مشارکتی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل از شیوه های معمول تدریس استفاده کرد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اثربخشی تدریس مشارکتی بود که روایی و پایایی آن تایید شد. داده ها با استفاده از آزمون های t مستقل و زوجی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد میانگین نمرات عملکرد حرفه ای معلمان گروه آزمایش در مرحله پس آزمون به طور معناداری افزایش یافته است. نتایج آزمون t مستقل نیز حاکی از وجود تفاوت معنادار بین دو گروه در مرحله پس آزمون بود (p < ۰.۰۱). همچنین نتایج آزمون t زوجی بیانگر تاثیر مثبت و معنادار آموزش راهبردهای تدریس مشارکتی بر عملکرد حرفه ای معلمان است. بر اساس نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت که راهبردهای تدریس مشارکتی نقش موثری در ارتقای کیفیت تدریس، افزایش تعامل حرفه ای و بهبود عملکرد معلمان دوره ابتدایی دارد. از این رو، پیشنهاد می شود این راهبردها در برنامه های توانمندسازی معلمان و سیاست های توسعه حرفه ای نظام آموزشی مورد توجه جدی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، همکاری حرفه ای معلمان ، توسعه حرفه ای ، معلمان دوره ابتدایی ، کیفیت تدریس