تاثیر شیوه های تدریس بازتابی بر رشد حرفه ای معلمان و نتایج یادگیری دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شیوه های تدریس بازتابی بر رشد حرفه ای معلمان و نتایج یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. نوآوری این پژوهش در رویکرد تلفیقی آن است؛ بدین معنا که به طور هم زمان تاثیر تدریس بازتابی را بر دو عنصر اساسی نظام آموزشی، یعنی معلمان و دانش آموزان، مورد بررسی قرار داده و نقش بازاندیشی حرفه ای را به عنوان سازوکاری موثر در بهبود کیفیت آموزش تحلیل می نماید. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی با رویکرد کمی بود. جامعه آماری شامل معلمان دوره ابتدایی و دانش آموزان آن ها در سال تحصیلی مورد نظر بود که نمونه ای متشکل از ۶۰ نفر معلم و ۲۴۰ نفر دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه تدریس بازتابی، پرسشنامه رشد حرفه ای معلمان و آزمون پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون t مستقل در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات رشد حرفه ای معلمان در گروه دارای تدریس بازتابی به طور معناداری بالاتر از گروه غیر بازتابی است. همچنین نتایج حاکی از آن بود که دانش آموزان کلاس هایی که معلمان آن ها از رویکرد بازتابی استفاده کرده اند، از سطح یادگیری بالاتری برخوردارند. بر اساس نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت که تدریس بازتابی نقش موثری در ارتقای توانمندی های حرفه ای معلمان و بهبود نتایج یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی دارد و می تواند به عنوان راهبردی کارآمد در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان مورد توجه نظام آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تدریس بازتابی ، رشد حرفه ای معلمان ، یادگیری دانش آموزان ابتدایی ، توسعه حرفه ای ، کیفیت آموزش