(تاثیر بازی های حرکتی آموزشی بر رشد هیجانی–اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی )

رشد هیجانی–اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی یکی از مهم ترین اهداف نظام آموزشی است که نقش تعیین کننده ای در سازگاری اجتماعی، سلامت روان و موفقیت تحصیلی آنان دارد. در سال های اخیر، رویکردهای آموزشی نوین بر استفاده از روش های فعال و مشارکتی، به ویژه بازی های حرکتی آموزشی، تاکید فزاینده ای داشته اند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی های حرکتی آموزشی بر رشد هیجانی–اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مرور منابع علمی داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری بازی های حرکتی آموزشی می تواند به طور معناداری موجب بهبود مهارت هایی نظیر همکاری، همدلی، خودکنترلی، برقراری ارتباط موثر، کاهش اضطراب و افزایش اعتمادبه نفس در دانش آموزان شود. بازی های حرکتی با فراهم کردن محیطی شاد، ایمن و تعاملی، فرصت تجربه هیجان های مختلف و تمرین رفتارهای اجتماعی مناسب را برای کودکان فراهم می سازند. همچنین نتایج مطالعات نشان می دهد که ادغام بازی های حرکتی در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی، علاوه بر ارتقای رشد هیجانی–اجتماعی، موجب افزایش انگیزه یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند آموزش می شود. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که بازی های حرکتی آموزشی به عنوان ابزاری موثر و کم هزینه، نقش مهمی در تحقق اهداف تربیتی و پرورشی مدارس ابتدایی دارند. پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با طراحی و اجرای هدفمند این بازی ها، زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی آموزشی ، رشد هیجانی–اجتماعی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، یادگیری فعال ، مهارت های اجتماعی ، تربیت بدنی آموزشی