رابطه ی ورزش با یادگیری بهتر دانش آموزان

هدف از این مقاله، بررسی جامع و تحلیلی رابطه بین فعالیت بدنی و ورزش با بهبود فرآیندهای یادگیری و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان است. با وجود شواهد فزاینده مبنی بر اثرات مثبت ورزش بر سلامت جسمی و روانی، نقش آن در ارتقای توانایی های شناختی و دستاوردهای آموزشی غالبا در برنامه ریزی های آموزشی نادیده گرفته می شود. این مقاله با رویکرد مروری کتابخانه ای و با استفاده از منابع معتبر علمی داخلی و خارجی، به تبیین مکانیسم های زیستی و روانشناختی دخیل در این رابطه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که فعالیت بدنی منظم نه تنها به بهبود عملکردهای اجرایی مغز نظیر توجه، حافظه کاری، برنامه ریزی و حل مسئله کمک می کند، بلکه از طریق افزایش جریان خون به مغز، تحریک نوروژنز (تولید سلول های عصبی جدید) و تنظیم انتقال دهنده های عصبی، زیربنای عصبی یادگیری را تقویت می نماید. علاوه بر این، ورزش می تواند با کاهش استرس و اضطراب، افزایش اعتماد به نفس و بهبود تعاملات اجتماعی، فضای روانشناختی مطلوب تری برای یادگیری فراهم آورد. در نهایت، با استناد به نتایج پژوهش ها، پیشنهادات کاربردی و مبسوطی برای مدارس، خانواده ها، سیاست گذاران و خود دانش آموزان جهت ادغام موثرتر فعالیت های ورزشی در زندگی روزمره و سیستم آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ورزش ، فعالیت بدنی ، یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، عملکردهای شناختی ، سلامت مغز