خلق محیطهای آموزشی فعال: کلید توسعه یادگیری مشارکتی و تفکر انتقاد ی

تحولات سریع اجتماعی، فرهنگی و فناورانه موجب شده است که آموزش سنتیدیگر پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان نباشد و ضرورت ایجاد محی طهایی کهیادگیری را پویا، مشارکتی و معنادار سازند، بیش از پیش احساس شود. محی طهایآموزشی فعال ب هعنوان فضاهایی طراحی میشوند که دان شآموزان را در فرآیندیادگیری محور قرار داده، آنان را به تعامل، تجربه عملی و تفکر انتقادی فرامیخوانند. چنین محی طهایی نهتنها انتقال دانش را تسهیل میکنند، بلکهتوانمند یهای شناختی، اجتماعی و عاطفی دان شآموزان را نیز تقویت م ینمایند.اولین همایش بین المللی تجربههای طلایی و پژوهشهای ماندگار معلمانThe First International Conference on Golden Experiences and Enduring Researchof Teachersمقاله حاضر با رویکرد تحلیلی و مرور نظا ممند منابع، ابعاد کلیدی طراحیمحی طهای یادگیری فعال، شامل چیدمان فضا، روشهای تدریس مشارکتی،فناوری آموزشی، جو روا نشناختی حمای تگر و انعطافپذیری برای پاسخ بهتفاوتهای فردی را مورد بررسی قرار داده است. یافتهها نشان م یدهند که تلفیقاین عوامل موجب افزایش انگیزش، درگیری ذهنی، خلاقیت و توسعه مهار تهایقرن بیس تویکمی در دان شآموزان م یشود و نقش معلم ب هعنوان تسهی لگر وهدای تکننده تعاملات کلاسی در این محی طها تعیی نکننده است. مقاله بر ضرورتبازنگری در طراحی فضاهای آموزشی و سیاس تهای مدرس های تاکید م یکند تافرآیند یادگیری از حالت انفعالی به تجرب های فعال، مشارکتی و عمیق تبدیل گردد.واژگان کلیدیمحیط آموزشی فعال، یادگیری مشارکتی، تفکر انتقادی، طراحی کلاس درس