نقش معاون و مربی پرورشی در ارتقای رفتارهای دانش آموزی

ارتقای رفتارهای دانش آموزی یکی از اهداف اساسی نظام آموزشی است که مستقیما با عملکرد معاون و مربی پرورشی در مدارس مرتبط است. نقش معاون و مربی پرورشی نه تنها در مدیریت کلاس و نظارت بر انضباط بلکه در تقویت مهارت های اجتماعی، اخلاقی و روانی دانش آموزان اهمیت فراوان دارد. این مقاله با هدف بررسی اثرات فعالیت های پرورشی معاون و مربی بر ارتقای رفتارهای دانش آموزی انجام شده است. روش پژوهش به صورت تحلیلی-توصیفی بوده و داده ها از طریق مرور منابع علمی و مطالعات پیشین گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که برنامه های تربیتی و مداخلات هدفمند معاون و مربی پرورشی می توانند به افزایش مسئولیت پذیری، بهبود مهارت های ارتباطی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ارتقای نگرش های مثبت دانش آموزان منجر شوند. همچنین همکاری میان معاون و مربی پرورشی و تعامل مداوم با معلمان و والدین، نقش مهمی در ایجاد محیط مدرسه ای حمایتی و تقویت رفتارهای مطلوب دارد. این مقاله با ارائه چارچوب نظری و عملی، راهکارهایی برای بهره گیری موثر از ظرفیت های معاون و مربی پرورشی ارائه می دهد که می تواند به سیاست گذاران و مدیران آموزشی کمک کند تا برنامه های تربیتی را به شکل هدفمند و اثربخش اجرا کنند. یافته ها تاکید دارند که توجه مستمر به ارتقای مهارت ها و توانمندسازی معاون و مربی پرورشی، نقش مهمی در رشد شخصیت و رفتارهای اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند.