هوش هیجانی به عنوان عامل کلیدی در تقویت مهارت های اجتماعی و تعاملات موثر در محیط مدرسه

هوش هیجانی به عنوان مجموعه ای از توانایی ها و مهارت ها که فرد را قادر می سازد هیجانات خود و دیگران را شناسایی، درک و مدیریت کند، در شکل گیری روابط اجتماعی و تعاملات موفق در محیط های گروهی نقش بسیار مهمی دارد. محیط مدرسه، به دلیل تنوع تعاملات اجتماعی و نیاز به همکاری های گروهی، بستری مهم برای توسعه هوش هیجانی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان محسوب می شود. مطالعات نشان داده اند که دانش آموزانی که سطح بالاتری از هوش هیجانی دارند، در برقراری ارتباط موثر، حل تعارضات، همدلی و همکاری گروهی موفق تر هستند و تجربه مثبت تری از محیط مدرسه دارند. علاوه بر این، هوش هیجانی به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش تعاملات حمایتی و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان کمک می کند. این مقاله با بررسی نقش هوش هیجانی در بهبود روابط اجتماعی، نشان می دهد که برنامه های آموزشی و پرورشی هدفمند برای تقویت مهارت های هیجانی می توانند اثرات قابل توجهی بر کیفیت تعاملات اجتماعی، رضایت از محیط مدرسه و موفقیت تحصیلی دانش آموزان داشته باشند. یافته ها اهمیت توجه به هوش هیجانی را به عنوان ابزاری برای ایجاد محیط یادگیری مشارکتی، حمایتی و سازنده در مدارس برجسته می کند و نشان می دهد که آموزش و تمرین مهارت های هیجانی می تواند موجب توسعه جامع توانایی های اجتماعی و شخصیتی دانش آموزان شود.