تاثیر سبک های تدریس فعال بر انگیزه و عملکرد دانش آموزان متوسطه

در دنیای آموزش امروز، روش های سنتی تدریس به تنهایی پاسخگوی نیازهای یادگیری دانش آموزان نیستند و استفاده از سبک های تدریس فعال به عنوان رویکردی نوین در بهبود انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. سبک های تدریس فعال شامل روش هایی هستند که دانش آموزان را در فرایند یادگیری مشارکت مستقیم می دهند، تعامل کلاسی را افزایش می دهند و مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله را تقویت می کنند. پژوهش های مختلف نشان داده اند که به کارگیری این سبک ها می تواند باعث افزایش علاقه مندی دانش آموزان به درس، کاهش بی انگیزگی و ارتقای عملکرد تحصیلی شود. هدف این مطالعه بررسی تاثیر سبک های تدریس فعال بر انگیزه و عملکرد دانش آموزان دوره متوسطه است. این پژوهش با استفاده از روش ترکیبی کیفی و کمی و بهره گیری از پرسشنامه، مشاهده و تحلیل داده ها، نتایج حاکی از آن است که سبک های تدریس فعال موجب افزایش مشارکت، بهبود کیفیت یادگیری و انگیزه تحصیلی