تاثیر شیوه های تدریس چند حسی بر توانایی یادگیری و درک مفاهیم ریاضی در دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر شیوه های تدریس چندحسی بر توانایی یادگیری و درک مفاهیم ریاضی در دانش آموزان ابتدایی شهرستان دالاهو در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طراحی پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل و گروه آزمایش انجام شد. جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان پایه سوم و چهارم ابتدایی شهرستان دالاهو بود که از میان آن ها ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل آزمون توانایی ریاضی، پرسشنامه سبک یادگیری و مشاهده ساختاریافته کلاس درس بودند. داده ها با استفاده از آزمون های توصیفی، تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش با شیوه های چندحسی باعث افزایش معنادار نمرات یادگیری ریاضی، تقویت درک مفاهیم و مشارکت فعال دانش آموزان شد. همچنین، دانش آموزان با سبک یادگیری دیداری و لمسی–حرکتی بیشترین بهره را از این روش بردند. این نتایج نشان می دهد که ادغام روش های چندحسی در آموزش ریاضیات می تواند به بهبود یادگیری و انگیزه دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، یادگیری ریاضی ، دانش آموزان ابتدایی ، سبک یادگیری ، تدریس فعال