سرمایه هیجانی معلمان و بازسازی کیفیت یادگیری: تحلیلی نو بر پیوند میان روابط عاطفی کلاس درس و رشد تحصیلی دانش آموزان

در سال های اخیر رویکردهای نوین آموزشی بر این اصل تاکید دارند که موفقیت تحصیلی دانش آموزان تنها محصول برنامه های درسی و روش های تدریس نیست، بلکه تا حد زیادی به کیفیت تعاملات انسانی و فضای هیجانی کلاس درس وابسته است. در این میان، معلمان به عنوان کنشگران اصلی فرآیند آموزش، با برخورداری از شایستگی های هیجانی می توانند مسیر یادگیری را تسهیل یا با چالش مواجه سازند. سرمایه هیجانی معلمان که شامل خودآگاهی عاطفی، تنظیم هیجان ها، همدلی، مهارت های ارتباطی و مدیریت فشارهای روانی است، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری محیطی حمایت گر، امن و انگیزاننده برای دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با نگاهی تحلیلی به بررسی تاثیر این سرمایه هیجانی بر رفتارهای اجتماعی، کاهش تنش های کلاسی و ارتقای عملکرد تحصیلی می پردازد. شواهد پژوهشی بیانگر آن است که کلاس هایی که توسط معلمان دارای هوش هیجانی بالا اداره می شوند، از سطح بالاتری از مشارکت یادگیری، همکاری گروهی و مسئولیت پذیری دانش آموزان برخوردارند. این شرایط به افزایش تمرکز، پایداری در تلاش تحصیلی و در نهایت پیشرفت آموزشی منجر می شود. افزون بر این، توانمندی های هیجانی معلمان نقش محافظتی در برابر فرسودگی شغلی ایفا کرده و کیفیت روابط آموزشی را در بلندمدت ارتقا می بخشد. بر این اساس، توجه راهبردی به پرورش مهارت های هیجانی در نظام تربیت معلم می تواند یکی از موثرترین مسیرها برای بهبود کیفیت آموزش و پرورش و رشد همه جانبه دانش آموزان باشد.