ارتقای نگرش یادگیری فعال در معلمان و دانش آموزان: راهبردها و چالش ها

یادگیری فعال و توسعه نگرش مثبت نسبت به یادگیری یکی از عناصر حیاتی در بهبود کیفیت آموزشی و تقویت مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان است. این پژوهش با هدف بررسی راهکارها و موانع توسعه نگرش یادگیری فعال در میان معلمان و دانش آموزان طراحی شده است. در عصر کنونی، تغییرات سریع فناوری و نیاز به مهارت های نوین، توجه به یادگیری مادام العمر را ضروری کرده است و مدارس به عنوان محیط های اصلی پرورش این مهارت ها نقش اساسی دارند. یافته های پژوهش نشان می دهد که تعامل موثر معلم و دانش آموز، استفاده از روش های تدریس فعال، ایجاد انگیزه تحصیلی و تقویت مهارت های خودتنظیمی، مهم ترین عوامل موثر در شکل گیری نگرش یادگیری فعال هستند. همچنین، محدودیت منابع، مقاومت در برابر تغییر، نبود حمایت کافی از مدیریت آموزشی و ناآشنایی معلمان با روش های نوین، از جمله موانع توسعه نگرش یادگیری فعال محسوب می شوند. پژوهش حاضر با تحلیل داده های کمی و کیفی به مدیران و سیاستگذاران آموزشی پیشنهاد می کند تا با ارائه برنامه های توسعه حرفه ای، ارتقای تعامل معلم و دانش آموز و استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی، فرهنگ یادگیری فعال را نهادینه کنند. توسعه نگرش یادگیری فعال نه تنها نتایج تحصیلی را بهبود می بخشد، بلکه مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله و یادگیری مادام العمر را در دانش آموزان تقویت می کند و مسیر رشد فردی و اجتماعی آن ها را هموار می سازد.