خلاقیت در کلاس درس ابتدایی؛ از نظریه تا عمل

خلاقیت یکی از مولفه های اساسی در آموزش دوره ابتدایی است که نقش مهمی در رشدشناختی، عاطفی و ا جتماعی دانشآموزان ا یفا میکند. هدف پژوهش حاضر بررسی مفهومخلاقیت در کلاس درس ابتدایی و تبیین پیوند میان مبانی نظری و کاربردهای عملیآن در فرآیند یاددهی یادگیری است. نتایج نشان میدهد که خلاقیت قابلیتی قابلپرورش است و در محیطهای آموزشی پویا، حمایتی و مشارکتی رشد مییابد. نقش معلمدر این فرآیند بسیار تعیینکننده است؛ بهگونهای که نگرش خلاق معلم، استفاده ازروشهای تدریس فعال، توجه به تفاوتهای فردی دانشآموزان و ایجاد فضای امن برایبیان ایدهها، زمینه بروز و تقویت خلاقیت را فراهم میکند. همچنین یافتهها حاکی از آناست که بهکارگیری فعالیتهایی مانند بازیهای آموزشی، داستانگویی، کار گروهی وپروژههای عملی، یادگیری را از حالت حافظهمحور خارج کرده و آن را به تجربهای معنادارو لذتبخش تبدیل میکند. ارزشیابی کیفی و فرایندمحور نیز نقش مهمی در تقویتانگیزه و تداوم خلاقیت دانشآموزان دارد. در مجموع، پژوهش نشان میدهد که تحققخلاقیت در کلاس درس ابتدایی نیازمند تعامل موثر میان نظریههای آموزشی، عملکردحرفهای معلم و شرایط محیط یادگیری است و توجه به این عوامل میتواند به ارتقایکیفیت آموزش و پرورش نسلی خلاق و توانمند منجر شود.اولین همایش بین المللی تجربههای طلایی و پژوهشهای ماندگار معلمانThe First International Conference on Golden Experiences and Enduring Researchof Teachersواژگان کلیدی: خلاقیت، کلاس درس ابتدایی، روشهای تدریس خلاق، یادگیری فعال،نقش معلم، ارزشیابی کیفی