ارزیابی تاثیر روش تدریس تلفیقی بر علاقه مندی و انگیزه یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

روش های تدریس نقش بسزایی در شکل دهی به انگیزه و علاقه مندی یادگیری دانش آموزان دارند و انتخاب شیوه ای موثر می تواند فرآیند یاددهی–یادگیری را ارتقا بخشد. یکی از این روش ها، تدریس تلفیقی است که با ترکیب چندین سبک آموزشی و فعالیت های یادگیری فعال، توانایی های شناختی، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان را همزمان مورد توجه قرار می دهد. هدف این مطالعه بررسی تاثیر روش تدریس تلفیقی بر علاقه مندی و انگیزه یادگیری دانش آموزان ابتدایی بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی–آزمایشی و طراحی آن پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی بود و نمونه ای به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزه یادگیری و مشاهده رفتارهای علاقه مندی بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب تحلیل شد. یافته ها نشان داد که تدریس تلفیقی به طور معنی داری علاقه مندی دانش آموزان را افزایش داده و انگیزه یادگیری آن ها را تقویت کرده است. همچنین، این روش سبب تعامل بیشتر دانش آموزان با محتوا، مشارکت فعال در فعالیت ها و ارتقای یادگیری مفهومی شد. نتایج حاکی از آن است که به کارگیری تدریس تلفیقی می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در بهبود انگیزه و علاقه مندی یادگیری دانش آموزان ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. این پژوهش برای معلمان، مدیران آموزشی و برنامه ریزان آموزشی راهکارهای کاربردی ارائه می دهد تا با انتخاب روش های تدریس فعال و ترکیبی، فرآیند یاددهی–یادگیری را ارتقا دهند.