تاثیر الگوی یادگیری معکوس بر انگیزش تحصیلی و مسئولیت پذیری یادگیری دانش آموزان

تحول در روش های آموزشی و فاصله گرفتن از رویکردهای سنتی، نظام های آموزشی را به سوی الگوهای یادگیری فعال و دانش آموزمحور سوق داده است. یکی از این رویکردهای نوین، الگوی یادگیری معکوس است که با جابه جایی نقش آموزش مستقیم و فعالیت های کلاسی، فرصت مشارکت فعال، یادگیری عمیق و مسئولیت پذیری بیشتر را برای دانش آموزان فراهم می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر الگوی یادگیری معکوس بر انگیزش تحصیلی و مسئولیت پذیری یادگیری دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–آزمایشی (یا توصیفی–همبستگی) و با استفاده از ابزارهای استاندارد سنجش انگیزش تحصیلی و مسئولیت پذیری یادگیری صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که به کارگیری الگوی یادگیری معکوس، تاثیر معناداری بر افزایش انگیزش درونی، علاقه مندی به یادگیری و احساس مسئولیت دانش آموزان نسبت به فرایند یادگیری خود دارد. دانش آموزانی که در محیط یادگیری معکوس آموزش دیده اند، مشارکت فعال تری در فعالیت های آموزشی داشته و در مدیریت زمان، انجام تکالیف و خودنظم دهی عملکرد بهتری از خود نشان داده اند. بر اساس یافته های پژوهش، الگوی یادگیری معکوس می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای کیفیت یادگیری، تقویت انگیزش تحصیلی و پرورش مسئولیت پذیری در دانش آموزان مورد توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد. این پژوهش بر ضرورت استفاده هدفمند از روش های نوین آموزشی در راستای تربیت یادگیرندگان مستقل و مسئول تاکید می کند.