رابطه سبک های فرزندپروری با شدت و نوع اختلالات رفتاری در دانش آموزان

اختلالات رفتاری دانش آموزان یکی از مسائل مهم و چندبعدی در حوزه روان شناسی تربیتی است که می تواند پیامدهای منفی قابل توجهی بر رشد هیجانی، اجتماعی و تحصیلی آنان برجای گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک های فرزندپروری با شدت و نوع اختلالات رفتاری در دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–همبستگی و با استفاده از پرسش نامه های استاندارد سبک های فرزندپروری و اختلالات رفتاری صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که بین سبک های فرزندپروری مستبدانه و سهل گیرانه با افزایش شدت اختلالات رفتاری، به ویژه رفتارهای پرخاشگرانه، نافرمانی مقابله ای و بیش فعالی، رابطه معنادار وجود دارد. در مقابل، سبک فرزندپروری مقتدرانه با کاهش اختلالات رفتاری و سازگاری بهتر دانش آموزان همراه است. همچنین نتایج حاکی از آن است که نوع سبک فرزندپروری می تواند الگوی بروز اختلالات رفتاری را در دانش آموزان پیش بینی کند. بر اساس یافته های پژوهش، آموزش و توانمندسازی والدین در زمینه شیوه های فرزندپروری موثر، نقش مهمی در پیشگیری و کاهش اختلالات رفتاری دانش آموزان دارد. این پژوهش بر ضرورت مداخلات خانواده محور و همکاری میان خانه و مدرسه در ارتقای سلامت روان دانش آموزان تاکید می کند.