نقش هوش مصنوعی در تحول شیوه های تدریس و ارتقای تعاملات آموزشی معلمان

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، چشم اندازهای تازه ای را پیش روی نظام های آموزشی قرار داده است. هوش مصنوعی با فراهم سازی ابزارهای هوشمند تحلیل داده، یادگیری شخصی سازی شده و بازخورد فوری، ظرفیت بالایی برای بازتعریف نقش معلم و ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول شیوه های تدریس و ارتقای تعاملات آموزشی معلمان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی (یا توصیفی–پژوهشی) به بررسی ابعاد مختلف کاربست هوش مصنوعی در محیط های آموزشی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند به بهبود سبک های تدریس، افزایش انعطاف پذیری آموزشی، شناسایی تفاوت های فردی یادگیرندگان و تقویت ارتباط موثر میان معلم و دانش آموز منجر شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که هوش مصنوعی با کاهش بار اجرایی معلمان و ارائه داده های دقیق درباره عملکرد یادگیرندگان، زمینه تمرکز بیشتر آنان بر نقش های هدایت گر، تسهیل گر و حمایتی را فراهم می سازد. با این حال، بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی مستلزم ارتقای سواد دیجیتال معلمان و توجه به ملاحظات اخلاقی و انسانی در فرایند آموزش است. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری توانمندساز، نقش مهمی در بهبود کیفیت تدریس و ارتقای ارتباط آموزشی در مدارس و مراکز آموزشی ایفا کند.