بررسی تاثیر روش های فعال آموزشی بر توانمندی های شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش های فعال آموزشی بر توانمندی های شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس اسلام آبادغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون، گروه آزمایش و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی این شهرستان و نمونه شامل ۸۰ دانش آموز بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه توانمندی های شناختی بود که مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، حافظه و توجه را ارزیابی می کرد. گروه آزمایش تحت آموزش روش های فعال شامل یادگیری مبتنی بر پروژه، کار گروهی و حل مسئله قرار گرفت و گروه کنترل به روش سنتی آموزش دید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های توصیفی و استنباطی، به ویژه ANCOVA انجام شد. یافته ها نشان داد که روش های فعال آموزشی موجب افزایش معنادار توانمندی های شناختی دانش آموزان شد و ارتقای مهارت های پیچیده تر شناختی مانند تفکر انتقادی و حل مسئله در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به وضوح مشهود بود. همچنین، یادگیری فعال باعث افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان در فرآیند یادگیری شد. نتایج پژوهش تاکید می کند که به کارگیری روش های فعال آموزشی در مدارس ابتدایی نه تنها موجب بهبود عملکرد تحصیلی می شود، بلکه توانمندی های شناختی و مهارت های یادگیری مادام العمر را نیز ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

روش های فعال آموزشی ، توانمندی های شناختی ، دانش آموزان ابتدایی