بررسی سنجش و مداخله موثر در طیف گسترده مشکلات رفتاری دانش آموزان با رویکرد ترمیمی در محیط های آموزشی نوین

در محیط های آموزشی نوین، طیف گسترده ای از مشکلات رفتاری دانش آموزان از قبیل بی توجهی، پرخاشگری، و اضطراب، نه تنها عملکرد تحصیلی بلکه سلامت روانی و اجتماعی آنان را تحت تاثیر قرار می دهد. رویکردهای سنتی مقابله با این مشکلات که عمدتا بر تنبیه و انزوای دانش آموز تمرکز دارند، اغلب ناکارآمد بوده و قادر به ریشه یابی و حل تعارضات به صورت پایدار نیستند. این مقاله با هدف ارائه یک چارچوب مفهومی تلفیقی، به بررسی شیوه های سنجش نظام مند و طراحی مداخلات موثر با اتکا به رویکرد ترمیمی در بستر محیط های آموزشی نوین می پردازد. رویکرد ترمیمی با انتقال تمرکز از تنبیه به ترمیم روابط آسیبدیده، مشارکت فعال تمام ذینفعان (دانش آموز، همکلاسی ها، معلم، خانواده) را در فرآیند حل تعارض طلب می کند. چارچوب پیشنهادی این مقاله، با تلفیق اصول رویکرد ترمیمی (مانند دایره های ترمیمی و کنفرانس ها) با ابزارهای سنجش نوین (مانند پایش دیجیتال خلق و خو و تحلیل شبکه های اجتماعی کلاسی)، مدلی چندسطحی ارائه می دهد که در سه مرحله شناسایی و ارزیابی، مداخله ترمیم محور، و پایش و یکپارچه سازی عمل می کند. کاربرد این چارچوب به مدارس امکان می دهد تا با درنظرگیری عوامل زمین های موثر بر رفتار (عوامل فردی، خانوادگی، مدرسه ای)، به جای سرکوب موقتی نشانه ها، به علل زیرین رفتارهای مشکل ساز پرداخته و فضای کلاسی مشارکت محور و مسئولیت پذیری ایجاد کنند. این مقاله در نهایت مزایا، محدودیت های اجرایی و چالش های پیش روی بومی سازی این چارچوب را بحث کرده و راهکارهایی برای اجرای موثر آن پیشنهاد می دهد.واژگان کلیدی: مشکلات رفتاری دانش آموزان، رویکرد ترمیمی، عدالت ترمیمی در آموزش، سنجش نظام مند رفتار، مداخلات چندسطحی، چارچوب مفهومی تلفیقی، محیط های آموزشی نوین.