تاثیر روش های نوین تدریس بر یادگیری عمیق دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های نوین تدریس بر یادگیری عمیق دانش آموزان ابتدایی مدارس شهر صحنه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم مدارس ابتدایی این شهر بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای تعداد ۳۴۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه یادگیری عمیق دانش آموزان، پرسشنامه روش های نوین تدریس معلمان و مشاهده کلاس ها بود. داده ها با استفاده از تحلیل های توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین استفاده از روش های نوین تدریس و یادگیری عمیق دانش آموزان رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد و بیشترین تاثیر مربوط به یادگیری مبتنی بر پروژه و یادگیری همکارانه بود. همچنین دانش آموزان حاضر در کلاس های با روش تدریس نوین، میانگین یادگیری عمیق بالاتری نسبت به دانش آموزان کلاس های سنتی داشتند. یافته ها نشان می دهد که ترکیب روش های فعال، مشارکتی و فناوری های آموزشی می تواند مهارت های تحلیل، تفکر انتقادی، کاربرد دانش و انگیزه یادگیری را به طور قابل توجهی افزایش دهدو

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری عمیق ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، یادگیری همکارانه