بحران گسست بین نسلی در نظام آموزشی؛ راهکارهایی مبتنی بر “تاریخ خرد” برای پیوند نسل زد (Z) با هویت ایرانی-اسلامی

نظام آموزشی ایران در آستانه سده ۱۵ شمسی با چالشی بنیادین و هستی شناسانه مواجه است: «گسست ارتباطی و معنایی» میان محتوای رسمی آموزشی و زیست جهان نسل جدید، موسوم به نسل زد (Gen Z). این نسل که «بومیان دیجیتال» محسوب می شوند، هویت خود را در فضایی سیال، جهانی شده و شبکه ای بازتعریف می کنند که لزوما با روایت های کلان و رسمی کتاب های درسی همخوانی ندارد. این پژوهش با آسیب شناسی روش های سنتی انتقال مفاهیم هویتی، استدلال می کند که رویکرد «تاریخ کلان» (Macrohistory) که بر پادشاهان، جنگ ها و معاهدات سیاسی تمرکز دارد، فاقد جاذبه و معنا برای این نسل است. در مقابل، «تاریخ خرد» (Microhistory) با تمرکز بر زندگی روزمره، روایت های محلی، اشیاء و تجربه های زیسته افراد معمولی، پتانسیل عظیمی برای بازسازی پل های فروریخته میان این نسل و میراث ایرانی-اسلامی دارد. مقاله حاضر در ۸ بخش مجزا، ضمن تحلیل روانشناختی و جامعه شناختی نسل زد در ایران، راهکارهایی عملی برای ادغام تاریخ خرد در برنامه درسی ارائه می دهد تا از این طریق، هویت نه به عنوان یک دگم تحمیلی، بلکه به عنوان یک کشف شخصی و معنادار توسط دانش آموز تجربه شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: نسل زد (Z) ، گسست بین نسلی ، تاریخ خرد ، هویت ایرانی-اسلامی ، جامعه شناسی آموزش و پرورش ، روایت گری دیجیتال.