آینده آموزش: تلفیق روش های سنتی و روشهای نوین هوش مصنوعی در تدریس

تحولات شتابان فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه ساخته است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای عصر دیجیتال، نقش تعیین کننده ای در بازتعریف فرآیندهای یاددهی–یادگیری ایفا می کند. با این حال، تجربه های آموزشی نشان می دهد که کنار گذاشتن کامل روش های سنتی نه تنها ممکن نیست، بلکه می تواند به تضعیف ابعاد انسانی، اخلاقی و تربیتی آموزش منجر شود. ازاین رو، رویکرد تلفیقی که بر هم افزایی میان روش های سنتی تدریس و فناوری های نوین هوش مصنوعی تاکید دارد، به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش مطرح شده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی آینده آموزش در پرتو تلفیق روش های سنتی و نوین مبتنی بر هوش مصنوعی می پردازد. ابتدا مفاهیم و مبانی نظری آموزش سنتی و آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی تبیین می شود، سپس نقش معلم، دانش آموز، برنامه درسی و ارزشیابی در این الگوی تلفیقی مورد بررسی قرار می گیرد. در ادامه، فرصت ها، چالش ها و الزامات اجرایی این رویکرد در نظام آموزشی ایران تحلیل می شود. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری هوشمندانه از هوش مصنوعی در کنار روش های سنتی، می تواند به یادگیری عمیق تر، شخصی سازی آموزش و ارتقای عدالت آموزشی منجر شود، مشروط بر آنکه ملاحظات اخلاقی، فرهنگی و تربیتی به درستی رعایت گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آینده آموزش ، روش های سنتی تدریس ، هوش مصنوعی ، آموزش تلفیقی ، یاددهی–یادگیری ، فناوری آموزشی