سازگاری تشخیص احساسات دانش آموزان از طریق تشخیص چهره هوشمند در کلاس های ترکیبی

با ظهور عصر دیجیتال و تحولات بنیادین در نظام های آموزشی، مدل های یادگیری ترکیبی (Hybrid Learning) به عنوان پارادایم غالب در بسیاری از موسسات آموزشی ایران و جهان مطرح شده اند. یکی از چالش های اساسی در این محیط ها، کاهش تعاملات عاطفی و عدم توانایی معلم در درک لحظه ای وضعیت روحی و سطح تمرکز فراگیران، به ویژه شرکت کنندگان از راه دور است. این مقاله به بررسی سازگاری سیستم های تشخیص احساسات مبتنی بر پردازش تصویر و هوش مصنوعی در این کلاس ها می پردازد. هدف اصلی، تحلیل چگونگی بهره گیری از الگوریتم های یادگیری عمیق برای شناسایی حالات چهره (مانند شادی، تعجب، خستگی و سردرگمی) و تطبیق استراتژی های تدریس با این بازخوردهاست. در این پژوهش، ضمن بررسی معماری فنی سیستم های بدون فرمول و پیچیدگی های ریاضی، به چالش های پیاده سازی نظیر تغییرات نور، انسداد چهره و مسائل حریم خصوصی پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که ادغام این فناوری با پلتفرم های آموزشی بومی، می تواند نرخ تعامل و بازدهی یادگیری را به طرز چشمگیری افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی یادگیری ترکیبی ، تشخیص احساسات ، تشخیص چهره هوشمند ، رایانش عاطفی ، هوش مصنوعی در آموزش ، تعامل انسان و رایانه