نقش هوش هیجانی معلم در بهبود فضای آموزشی کلاس

فضای آموزشی کلاس درس تنها متاثر از محتوای درسی و روش های تدریس نیست، بلکه به طور عمیق تحت تاثیر ویژگی های هیجانی و بین فردی معلم قرار دارد. هوش هیجانی معلم به عنوان توانایی درک، مدیریت و هدایت هیجان های خود و دانش آموزان، یکی از مهم ترین عوامل شکل دهنده به اقلیم عاطفی کلاس محسوب می شود. پژوهش های متعدد در حوزه تعلیم وتربیت نشان می دهند که معلمانی با سطح بالای هوش هیجانی قادرند محیطی امن، حمایتگر، انگیزاننده و مشارکت محور ایجاد کنند که در آن یادگیری عمیق، تعامل مثبت و رشد شخصیتی دانش آموزان تسهیل می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی به بررسی نقش هوش هیجانی معلم در بهبود فضای آموزشی کلاس می پردازد و ابعاد مختلف آن را در قالب هشت بخش مستقل مورد واکاوی قرار می دهد. در این راستا، مولفه های هوش هیجانی، سازوکارهای اثرگذاری آن بر روابط معلم–دانش آموز، مدیریت کلاس، انگیزش تحصیلی، کاهش تعارضات، و ارتقای سلامت روانی محیط آموزشی بررسی می شوند. مقاله با تکیه بر منابع معتبر فارسی و پژوهش های داخلی، تلاش دارد تصویری جامع و بومی سازی شده از اهمیت هوش هیجانی معلم در نظام آموزشی ارائه دهد و در نهایت به ارائه یک نتیجه گیری نهایی در خصوص پیامدهای تربیتی و آموزشی این مفهوم می پردازد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش هیجانی ، معلم ، فضای آموزشی کلاس ، تعامل معلم و دانش آموز ، اقلیم عاطفی کلاس ، یادگیری موثر