آموزش مبتنی بر پروژه؛ فرصتی برای یادگیری عمیق تر دانش آموزان

آموزش مبتنی بر پروژه به عنوان یکی از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری، در دهه های اخیر توجه گسترده ای از سوی نظام های آموزشی، پژوهشگران تربیتی و معلمان به خود جلب کرده است. این رویکرد با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان، حل مسائل واقعی، کار گروهی و تولید محصول معنادار، زمینه ای مناسب برای شکل گیری یادگیری عمیق، پایدار و انتقال پذیر فراهم می کند. برخلاف شیوه های سنتی که اغلب بر حفظ مطالب و انتقال یک سویه دانش متمرکزند، آموزش مبتنی بر پروژه دانش آموز را در مرکز فرایند یادگیری قرار می دهد و او را به کاوش، پرسشگری، تحلیل و بازاندیشی وامی دارد. هدف مقاله حاضر، تبیین مفهومی آموزش مبتنی بر پروژه و بررسی نقش آن در ارتقای یادگیری عمیق دانش آموزان است. مقاله با رویکرد تحلیلی–توصیفی و با اتکا به منابع علمی و پژوهش های فارسی، ابعاد نظری، کارکردهای تربیتی و پیامدهای شناختی، عاطفی و اجتماعی این رویکرد را واکاوی می کند به منابع علمی و پژوهش های فارسی، ابعاد نظری، کارکردهای تربیتی و پیام. نتایج تحلیل ها نشان می دهد آموزش مبتنی بر پروژه، با پیوند دادن یادگیری به زندگی واقعی، افزایش انگیزش درونی، تقویت تفکر انتقادی و پرورش مهارت های قرن بیست ویکم، بستری موثر برای تعمیق یادگیری دانش آموزان فراهم می سازد و می تواند به عنوان راهبردی کارآمد در تحول برنامه های درسی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش مبتنی بر پروژه ، یادگیری عمیق ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموزان ، برنامه درسی