به کارگیری روش های تدریس خلاقانه در افزایش مشارکت دانش آموزان

مشارکت فعال دانش آموزان یکی از شاخص های اساسی کیفیت یادگیری و اثربخشی فرآیند آموزشی در کلاس درس به شمار می رود. در دهه های اخیر، تغییر ویژگی های شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان و همچنین تحولات ناشی از گسترش فناوری های نوین، نظام های آموزشی را با چالش های تازه ای در زمینه حفظ انگیزه و مشارکت فراگیران مواجه ساخته است. در این میان، به کارگیری روش های تدریس خلاقانه به عنوان رویکردی نوین و اثربخش، توجه پژوهشگران و معلمان را به خود جلب کرده است. این مقاله با هدف بررسی نقش روش های تدریس خلاقانه در افزایش مشارکت دانش آموزان تدوین شده و تلاش دارد با تکیه بر مبانی نظری، شواهد پژوهشی و تجارب آموزشی، ابعاد مختلف این موضوع را تحلیل کند. روش های تدریس خلاقانه با فراهم سازی فرصت های یادگیری فعال، تعاملی و معنادار، زمینه بروز تفکر انتقادی، خودبیانگری و مسئولیت پذیری را در دانش آموزان تقویت می کنند و از این طریق مشارکت شناختی، عاطفی و رفتاری آنان را افزایش می دهند. یافته های پژوهش های داخلی نشان می دهد که استفاده هدفمند از این روش ها می تواند منجر به بهبود جو کلاس، افزایش انگیزش تحصیلی و ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی شود. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی–توصیفی، ضمن تبیین مفاهیم پایه، به بررسی انواع روش های تدریس خلاقانه، سازوکارهای تاثیرگذاری آن ها بر مشارکت دانش آموزان و الزامات اجرایی آن ها در کلاس درس می پردازد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: روش های تدریس خلاقانه ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی ، تعامل آموزشی ، کلاس درس