تاثیر سبک های ارتباطی معلم بر یادگیری دانش آموزان

ارتباط آموزشی به عنوان هسته اصلی فرآیند تدریس و یادگیری، نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. معلمان از طریق سبک های ارتباطی خود، نه تنها محتوای درسی را منتقل می کنند، بلکه بر انگیزش، درگیری شناختی، هیجانی و اجتماعی فراگیران نیز اثر می گذارند. پژوهش های آموزشی نشان می دهد که سبک ارتباطی معلم می تواند یادگیری عمیق را تسهیل یا تضعیف کند و به طور مستقیم بر نگرش دانش آموزان نسبت به مدرسه، معلم و یادگیری اثر بگذارد. هدف این مقاله، بررسی جامع تاثیر سبک های ارتباطی معلم بر یادگیری دانش آموزان با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر ادبیات پژوهشی فارسی است. در این مقاله، ابتدا مفهوم ارتباط آموزشی و جایگاه آن در نظام تعلیم و تربیت تبیین می شود، سپس انواع سبک های ارتباطی معلمان و ویژگی های هر یک مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین نقش این سبک ها در ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی یادگیری تحلیل شده و پیامدهای آموزشی آن ها برای کلاس درس مورد توجه قرار می گیرد. روش مقاله، تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات نظری و پژوهش های تجربی داخلی است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که سبک های ارتباطی مشارکتی، حمایتی و همدلانه بیشترین تاثیر مثبت را بر یادگیری پایدار، انگیزش تحصیلی و رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارند، در حالی که سبک های اقتدارگرایانه و یک سویه می توانند موجب کاهش مشارکت و افت کیفیت یادگیری شوند. این مقاله می تواند مبنایی علمی برای بهبود عملکرد ارتباطی معلمان و ارتقای کیفیت آموزش در مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سبک های ارتباطی معلم ، یادگیری دانش آموزان ، ارتباط آموزشی ، تعامل معلم و دانش آموز ، کلاس درس