هوش مصنوعی در ارزیابی دانش آموزان چه تغییراتی میتواند ایجاد کند؟

ارزیابی یادگیری دانش آموزان همواره یکی از حساس ترین و اثرگذارترین مولفه های نظام های آموزشی بوده است؛ زیرا کیفیت سنجش، به طور مستقیم بر مسیر یادگیری، انگیزش تحصیلی، عدالت آموزشی و تصمیم گیری های آموزشی تاثیر می گذارد. در دهه های اخیر، پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی، زمینه ساز تحولات بنیادین در شیوه های سنتی ارزیابی شده و امکان حرکت از سنجش های ایستا، مقطعی و حافظه محور به ارزیابی های پویا، فرایندی و شخصی سازی شده را فراهم کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات علمی، به بررسی این پرسش اساسی می پردازد که «هوش مصنوعی چه تغییراتی می تواند در ارزیابی دانش آموزان ایجاد کند؟». در این راستا، ابتدا مبانی نظری ارزیابی آموزشی و کاستی های رویکردهای سنتی تبیین می شود، سپس نقش هوش مصنوعی در بازتعریف اهداف، ابزارها و فرایندهای ارزیابی مورد بررسی قرار می گیرد. مقاله نشان می دهد که فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، از طریق تحلیل کلان داده های یادگیری، ارائه بازخوردهای آنی و دقیق، شناسایی الگوهای پنهان عملکرد تحصیلی و کاهش سوگیری های انسانی، می توانند ارزیابی را به ابزاری برای یادگیری عمیق و پایدار تبدیل کنند. در عین حال، چالش های اخلاقی، فنی و تربیتی این تحول نیز به صورت انتقادی تحلیل شده است. نتایج این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، معلمان و پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت، راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، ارزیابی آموزشی ، سنجش یادگیری ، دانش آموزان ، عدالت آموزشی ، بازخورد هوشمند