هوش مصنوعی و مبارزه با بی حوصلگی تحصیلی در دانش آموزان

بی حوصلگی تحصیلی یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی معاصر است که به طور مستقیم با کاهش انگیزش، افت عملکرد تحصیلی، فرسودگی روانی دانش آموزان و افزایش ترک تحصیل پنهان ارتباط دارد. در دهه های اخیر، تغییر سبک یادگیری نسل جدید، گسترش فناوری های دیجیتال و عدم تطابق روش های سنتی تدریس با نیازهای شناختی و عاطفی دانش آموزان، این پدیده را تشدید کرده پنهان ارتباط دارد. در دهه های اخیر، تغییر سبک یادگیری نسل جدید، گسترش فناوری های دیجیتال و عدم تطابق روش های سنتی تدریس با نیازهای شناختی و عاطفی دانش آموزان، این پدیده را تشدید کرده است. در چنین شرایطی، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین فناوری های قرن بیست ویکم، ظرفیت های نوینی برای بازطراحی تجربه یادگیری و مقابله با بی حوصلگی تحصیلی فراهم آورده است.مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی تبیینی، به بررسی نقش هوش مصنوعی در کاهش و پیشگیری از بی حوصلگی تحصیلی در دانش آموزان می پردازد. ابتدا مفهوم بی حوصلگی تحصیلی، ابعاد روان شناختی و آموزشی آن و عوامل زمینه ساز بروز آن در محیط های یادگیری تبیین می شود. سپس با تمرکز بر قابلیت های هوش مصنوعی، از جمله شخصی سازی یادگیری، یادگیری تطبیقی، تحلیل داده های آموزشی، تعامل هوشمند و بازخورد آنی، نشان داده می شود که چگونه این فناوری می تواند تجربه یادگیری را معنادارتر، جذاب تر و فعال تر سازد. مقاله همچنین با اتکا به پژوهش ها و منابع فارسی، فرصت ها و چالش های به کارگیری هوش مصنوعی در نظام آموزشی ایران را مورد بررسی قرار می دهد. یافته های تحلیلی نشان می دهد که استفاده هدفمند و اخلاق محور از هوش مصنوعی می تواند نقش موثری در افزایش مشارکت شناختی و عاطفی دانش آموزان و کاهش بی حوصلگی تحصیلی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، بی حوصلگی تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری های آموزشی ، دانش آموزان