تاثیر امنیت روانی کلاس بر مشارکت یادگیرندگان

امنیت روانی کلاس درس به عنوان یکی از مفاهیم بنیادین در روان شناسی تربیتی، نقشی تعیین کننده در کیفیت مشارکت یادگیرندگان ایفا می کند. امنیت روانی به معنای احساس ایمنی ذهنی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان در فضای یادگیری است؛ احساسی که به آنان اجازه می دهد بدون ترس از تمسخر، طرد، تنبیه یا قضاوت منفی، افکار، پرسش ها، اشتباهات و دیدگاه های خود را بیان کنند. پژوهش های معاصر نشان می دهد که مشارکت فعال یادگیرندگان نه صرفا تابع توانایی شناختی آنان، بلکه به طور عمیق وابسته به شرایط عاطفی و اجتماعی حاکم بر کلاس است. در این میان، امنیت روانی به عنوان پیش شرط مشارکت معنادار، یادگیری عمیق، تعامل سازنده و شکل گیری هویت یادگیرنده نقش آفرینی می کند.این مقاله با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات نظری و پژوهش های تجربی، به بررسی تاثیر امنیت روانی کلاس بر ابعاد مختلف مشارکت یادگیرندگان می پردازد. ابتدا مفهوم امنیت روانی در بستر آموزشی تبیین شده و سپس ارتباط آن با مشارکت شناختی، عاطفی، رفتاری و اجتماعی دانش آموزان تحلیل می شود. در ادامه، نقش معلم، تعاملات کلاسی، شیوه های ارزشیابی، فرهنگ مدرسه و ویژگی های محیط یادگیری در شکل دهی به امنیت روانی بررسی می گردد. مقاله تلاش می کند با تکیه بر منابع فارسی معتبر، چارچوبی علمی برای درک عمیق تر این مفهوم و پیامدهای آن در کلاس درس ارائه دهد و توجه پژوهشگران و معلمان را به اهمیت امنیت روانی به عنوان زیربنای مشارکت پایدار یادگیرندگان جلب نماید.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: امنیت روانی کلاس ، مشارکت یادگیرندگان ، تعامل کلاسی ، روان شناسی تربیتی ، محیط یادگیری