تدریس مفاهیم دشوار با هوش مصنوعی

این مقاله به بررسی نقش تحول آفرین هوش مصنوعی (AI) در تسهیل و بهینه سازی فرایند تدریس مفاهیم دشوار در نظام آموزشی می پردازد. مفاهیم دشوار، به دلیل پیچیدگی ساختاری، انتزاعی بودن یا نیاز به پیش نیازهای متعدد، غالبا مانعی بزرگ در مسیر یادگیری عمیق دانش آموزان هستند. با ظهور هوش مصنوعی، ابزارها و رویکردهای نوینی فراهم شده اند که امکان شخصی سازی فرایند آموزش، ارائه بازنمایی های چندگانه و تولید بازخورد فوری و هدفمند را میسر می سازند. این پژوهش ابتدا چارچوب نظری استفاده از هوش مصنوعی در راستای نظریه های یادگیری شناختی و سازه گرایی را تبیین می کند. سپس، کاربردهای عملی هوش مصنوعی در ساده سازی این مفاهیم مورد ارزیابی قرار می گیرد و نقش دگرگون شده معلم به عنوان تسهیل گر در محیط های ترکیبی (انسان-ماشین) مورد بحث واقع می شود. در ادامه، چالش های بومی سازی این فناوری در فضای آموزشی ایران، از جمله ملاحظات اخلاقی و فرهنگی، بررسی شده و با استناد به تجربیات داخلی، نقاط قوت و ضعف موجود آشکار می گردد. هدف نهایی، ارائه راهکارهایی برای ادغام موثر و مسئولانه هوش مصنوعی در نظام آموزشی کشور برای غلبه بر موانع یادگیری سنتی است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:هوش مصنوعی ، مفاهیم دشوار ، شخصی سازی یادگیری ، نظریه های یادگیری ، بازخورد هوشمند ، آموزش تطبیقی ، نوآوری آموزشی.