شناسایی و هدایت نوابغ خاموش؛ رویکردهای نوین در آموزش دانش آموزان تیزهوش

در چشم انداز آموزشی مدرن، مفهوم تیزهوشی از تعاریف سنتی مبتنی بر نمرات آزمون هوش (IQ) فراتر رفته و ابعاد پیچیده تری از خلاقیت، تفکر انتقادی و هوش هیجانی را در بر می گیرد. با این حال، گروهی از دانش آموزان با استعداد بالا، که اغلب به عنوان «نوابغ خاموش» یا «تیزهوشان پنهان» شناخته می شوند، به دلیل ویژگی های شخصیتی درون گرا، ناتوانی های یادگیری همزمان (تیزهوشان دوگانه استثنایی) یا تعلق به اقلیت های فرهنگی و اقتصادی، از رادارهای شناسایی مدارس دور می مانند. این مقاله با بررسی چالش های شناسایی و هدایت این گروه خاص، به تحلیل رویکردهای نوین آموزشی می پردازد که هدف آن ها کشف و شکوفایی پتانسیل های نهفته است. تمرکز اصلی بر گذار از مدل های غربالگری تک بعدی به سوی ارزیابی های چندوجهی و پویا است. همچنین، استراتژی های مداخله ای نظیر غنی سازی برنامه درسی، گروه بندی های انعطاف پذیر و منتورینگ عاطفی-اجتماعی مورد بحث قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که سرمایه گذاری بر شناسایی نوابغ خاموش نه تنها به عدالت آموزشی کمک می کند، بلکه سرمایه انسانی کشور را برای حل مسائل پیچیده آینده تقویت می نماید.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: نوابغ خاموش ، آموزش تیزهوشان ، شناسایی چندوجهی ، دانش آموزان دوگانه استثنایی ، عدالت آموزشی ، غنی سازی برنامه درسی ، روانشناسی تربیتی.