عدالت دیجیتال و دسترسی برابر به فناوری های آموزشی

در عصر حاضر، فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) از یک ابزار جانبی به زیرساخت حیاتی آموزش تبدیل شده است. عدالت دیجیتال به معنای تضمین دسترسی برابر تمامی فراگیران به سخت افزار، نرم افزار و اینترنت پرسرعت، و همچنین برخورداری از مهارت های لازم برای بهره برداری از این ابزارهاست. با این حال، شکاف دیجیتال همچنان به عنوان یکی از موانع اصلی تحقق عدالت آموزشی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، خودنمایی می کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی، ابعاد مختلف نابرابری دیجیتال در نظام آموزشی را بررسی می کند. تمرکز اصلی بر گذار از دسترسی فیزیکی صرف به سمت «عدالت در بهره وری» است. با بررسی موانع زیرساختی، اقتصادی، فرهنگی و پداگوژیک، این پژوهش نشان می دهد که چگونه نابرابری در دسترسی به فناوری می تواند شکاف های طبقاتی را بازتولید و تشدید کند. همچنین با ارجاع به تجربیات بومی و پژوهش های ایرانی، راهکارهایی جهت کاهش این شکاف و توانمندسازی نظام آموزشی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: عدالت دیجیتال ، شکاف دیجیتال ، فناوری آموزشی ، عدالت آموزشی ، سواد دیجیتال ، یادگیری الکترونیکی.