اقدام پژوهی «بررسی تاثیر روش های تدریس فعال و مشارکتی بر افزایش علاقه مندی دانش آموزان ابتدایی به یادگیری

آموزش و یادگیری در دوره ابتدایی نقش بنیادینی در شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به مدرسه و فرآیند یادگیری دارد. یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی، کاهش علاقه مندی و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس های درس است که می تواند پیامدهایی همچون افت تحصیلی، بی انگیزگی و کاهش تعاملات آموزشی را به دنبال داشته باشد. در این میان، به کارگیری روش های تدریس فعال و مشارکتی به عنوان رویکردی نوین، می تواند نقش موثری در افزایش انگیزه، علاقه مندی و مشارکت دانش آموزان در فرآیند یادگیری ایفا کند.این اقدام پژوهی با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال و مشارکتی بر افزایش علاقه مندی دانش آموزان ابتدایی به یادگیری انجام شده است. روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی بوده و با تمرکز بر بهبود وضعیت آموزشی کلاس درس طراحی شده است. در این پژوهش، از روش هایی همچون بحث گروهی، یادگیری مشارکتی، بازی های آموزشی، ایفای نقش، پرسش و پاسخ هدفمند و فعالیت های گروهی استفاده شد تا دانش آموزان به صورت فعال در فرآیند یاددهی–یادگیری مشارکت داشته باشند.گردآوری داده ها از طریق مشاهده، یادداشت های معلم، گفت وگو با دانش آموزان و بررسی میزان مشارکت و علاقه مندی آنان انجام گرفت. نتایج حاصل از اجرای این روش ها نشان داد که استفاده از تدریس فعال و مشارکتی موجب افزایش توجه، نشاط، تعامل اجتماعی، اعتمادبه نفس و علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری شده است. همچنین فضای کلاس پویا تر شده و یادگیری معنادارتر شکل گرفته است.در مجموع، یافته های این پژوهش بیانگر آن است که روش های تدریس فعال و مشارکتی می توانند به عنوان راهکاری موثر برای افزایش علاقه مندی دانش آموزان ابتدایی به یادگیری مورد توجه معلمان قرار گیرند و زمینه ساز بهبود کیفیت آموزش در کلاس های درس شوند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تدریس فعال ، یادگیری مشارکتی ، علاقه مندی به یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، اقدام پژوهی