جایگاه آموزش خلاقیت در مدارس و نقش کلیدی معلم

در هزاره سوم، خلاقیت دیگر یک استعداد لوکس یا ویژگی منحصر به نوابغ هنری نیست، بلکه به عنوان یک مهارت حیاتی برای بقا و پیشرفت در جوامع پیچیده و اقتصاد دانش بنیان شناخته می شود. نظام های آموزشی سنتی که بر حافظه محوری و تفکر همگرا تمرکز دارند، کارآمدی خود را از دست داده و نیازمند بازنگری بنیادین به سمت پرورش تفکر واگرا و خلاقیت هستند. این مقاله با هدف تبیین جایگاه آموزش خلاقیت در مدارس و واکاوی نقش محوری معلم در این فرآیند نگارش شده است. با بررسی مبانی نظری خلاقیت، موانع موجود در ساختار مدارس و راهبردهای پداگوژیک نوین، استدلال می شود که معلم به عنوان “معمار محیط یادگیری”، مهم ترین متغیر در شکوفایی یا سرکوب خلاقیت دانش آموزان است. این پژوهش در ۸ بخش مجزا به بررسی ابعاد مختلف موضوع می پردازد و نشان می دهد که گذار از “معلم منتقل کننده دانش” به “معلم تسهیل گر خلاقیت”، نیازمند تغییر در نگرش، روش های تدریس، نظام ارزشیابی و اتمسفر کلاس درس است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: خلاقیت ، تفکر واگرا ، نقش معلم ، نوآوری آموزشی ، روش های تدریس فعال ، موانع خلاقیت ، ارزشیابی توصیفی ، محیط یادگیری.