انقلاب در ارزشیابی؛ استفاده از هوش مصنوعی برای تصحیح اوراق و ارائه بازخورد توصیفی آنی به دانش آموزان

در پارادایم نوین تعلیم و تربیت اسلامی که در اسناد بالادستی نظام آموزشی ایران، به ویژه سند تحول بنیادین تبیین شده است، هدف غایی فرآیند تربیت، دستیابی متربیان به «حیات طیبه» است. این مفهوم که ریشه در آموزه های وحیانی و حکمت متعالیه دارد، فراتر از رفاه مادی صرف بوده و به معنای دستیابی به یک زندگی پاکیزه، متعالی و هماهنگ با فطرت الهی است که در آن، تمامی ابعاد وجودی انسان (جسمانی، عقلانی، اخلاقی و اجتماعی) در مسیر قرب الی الله شکوفا می شود. مقاله حاضر با هدف واکاوی عمیق این کلان مفهوم و راهکارهای تحقق آن در مدرسه تدوین شده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای، ضمن بررسی ماهیت هستی شناختی و معرفت شناختی حیات طیبه، به تبیین نقش ارکان سه گانه تربیت (معلم، خانواده و برنامه درسی) در تحقق این آرمان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که گذار از حافظه محوری به سمت تربیت تمام ساحتی، لازمه تحقق حیات طیبه است و این امر نیازمند بازمهندسی نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «مربی و اسوه»، و بازتعریف مدرسه به عنوان «کانون تربیتی محله» است. همچنین چالش های پیش رو نظیر سیطره رویکردهای پوزیتیویستی و گسست میان ارزش های خانه و مدرسه مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: حیات طیبه ، سند تحول بنیادین ، فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی ، مراتب حیات ، تربیت تمام ساحتی ، نقش معلم.